اندیشکده «ائتلاف وندنبرگ» که متشکل از ۱۲۵ مقام سابق و تحلیگر سیاسی است در بخش ایران گزارش خود می‌نویسد: اگر دولت ترامپ به دنبال مذاکره و توافق با ایران باشد، باید هر توافقی را برای تصویب به سنا ارائه بکند.

به گزارش گروه سیاست خارجی ایرنا، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا چه پیش از ورود به کاخ سفید و چه پس از شروع دور جدید ریاست جمهوری اشارات متعددی نسبت به تمایلش برای مذاکره با ایران داشته است و همین مساله باعث فعال شدن گروه های تندرو و جنگ طلب در این کشور برای مقابله با وقوع چنین اتفاقی و یا مدیریت آن شده است.

اندیشکده «ائتلاف وندنبرگ» گزارشی را با محوریت پیشنهادهایی به دولت ترامپ در حوزه خاورمیانه با عنوان «معاملات قرن: حل مساله خاورمیانه» منتشر کرده است. این اندیشکده یک شبکه غیرحزبی از محققان و متخصصان سیاست خارجی است که هیئت مشورتی آن متشکل از حدود ۱۲۵ مقام سابق، دانشگاهیان و تحلیلگران سیاسی است. این گزارش ۱۵ صفحه ای تقریبا همه مسائل کلیدی در منطقه را پوشش می دهد و پیشنهادات مختصری برای سیاست های ایالات متحده در دولت جدید از جمله مسائل مربوط به سوریه، خلیج فارس و ایران ارائه می دهد. این گزارش محصول یک گروه کاری چند ماهه متشکل از کارشناسان محافظه کار در حوزه خاورمیانه است که در سال های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ به نگارش درآمده است.

هیئت مدیره و هیئت مشاوران ائتلاف وندنبرگ شامل «اچ آر مک مستر» مشاور امنیت ملی سابق دولت ترامپ، «مت پوتینگر» معاون مشاور امنیت ملی و همچنین «اریک ادلمن» و «پیتر فیور» از مخالفان برجسته ترامپ است که هر دو نفر آخر در سال ۲۰۱۶ امضاکننده نامه‌ای بودند که در آن ترامپ به عنوان تهدیدی برای امنیت ملی آمریکا معرفی شده‌بود. لازم به ذکر است که ترجمه این گزارش به معنای تایید محتوای آن نیست و با توجه به تلاش گروه های مختلف فکری در واشنگتن برای تاثیرگذاری بر سیاست خارجی دولت جدید آمریکا در خاورمیانه به منظور آشنایی مخاطبان ایرانی با پیشنهادهای مطرح در سطوح مختلف سیاسی و نخبگانی در واشنگتن منتشر می‌شود.

در مقدمه این گزارش با تکرار برخی ادعاهای یک سویه درباره آنچه در غرب آسیا می‌گذرد، آمده است:‌ حملات ۷ اکتبر، باید یادآوری کند که عقب نشینی آمریکا از منطقه منجر به هرج و مرج می شود و وضعیت کنونی امور در خاورمیانه بر این واقعیت تأکید می کند. حزب الله لبنان اهداف غیرنظامی و نظامی را در سراسر اسرائیل تهدید کرد. حملات پهپادی و موشکی حوثی ها کشتیرانی بین المللی در دریای سرخ را مختل کرد و به طور منظم زیرساخت های غیرنظامی در عربستان سعودی، امارات متحده عربی، و اسرائیل را هدف قرار داد. شبه نظامیان مورد حمایت ایران در سال گذشته نزدیک به ۲۰۰ حمله به پایگاه ها، سربازان و پرسنل ایالات متحده انجام داده اند.

در ادامه این گزارش بی توجه به تبعات فاجعه بار سیاست های آمریکا در این منطقه در چند دهه اخیر ادعا شده که ایالات متحده به جای استفاده صحیح از قدرت آمریکا برای بازدارندگی تهدیدها و پاسخ به حملات، به طرز فاجعه باری مماشات را انتخاب کرده است. این سیاست های شکست خورده نمی توانند ادامه یابند. همانطور که دونالد ترامپ در دسامبر ۲۰۲۴ گفت، «مسله خاورمیانه حل خواهد شد.» از آنجایی که دولت ترامپ به دلیل جنگ روسیه در اوکراین و تهاجم چین در هند و اقیانوس آرام، چشم انداز پیچیده تهدید جهانی را به ارث برده است، اطمینان از اینکه خاورمیانه در شرایط مشاهی قرار نمی گیرد، حیاتی است. برای محافظت از امنیت ایالات متحده و اطمینان از اینکه آمریکا منابع لازم برای بازدارندگی و مقابله با دشمنان خارج از خاورمیانه را دارد، ما باید سیاست های جدیدی را در قبال منطقه به اجرا بگذاریم.

دولت جدید ترامپ باید رویکردی مبتنی بر منافع اتخاذ کند که بر پیشبرد امنیت و رفاه ایالات متحده متمرکز باشد و بر منافع استراتژیک زیر تأکید کند:

از تسلط دشمنان آمریکا بر منطقه جلوگیری کنید.
خاورمیانه ای که تحت سلطه دشمنان ما است، تهدیدات امنیتی جدی برای متحدان کلیدی و همچنین منافع، پرسنل و دارایی های ایالات متحده ایجاد می کند. همچنین می تواند تلاش های آمریکا علیه دشمن اصلی جهانی خود، حزب کمونیست چین را تضعیف کند. دولت آمریکا باید در کنار متحدان و شرکای خود تلاش هایی را برای جلوگیری از تعمیق نفوذ ایران، روسیه و چین در منطقه، عقب نشینی از دستاوردهای اخیر خود، تضمین توازن قدرتی که با بازدارندگی دشمنان ما به نفع ایالات متحده باشد، رهبری کند. در صدر این فهرست، جلوگیری از تولید سلاح هسته ای توسط ایران قرار دارد.

تروریست های جهادی را از پناهگاه امن محروم کنید.
ایالات متحده به خوبی تهدیدات ناشی از سازمان های تروریستی اسلامی رادیکال را می داند. تروریست های اسلامی رادیکال نباید بتوانند علیه منافع آمریکا در خاورمیانه و فراتر از آن اقدام کنند. توانایی افراط گرایان و تروریست ها برای رسیدن به خاک آمریکا از طریق مرز جنوبی که امنیت ضعیفی دارد، این فوریت را افزایش می دهد.

اطمینان حاصل شود که اسرائیل ابزار دفاع از خود را دارد.
اتحاد آمریکا با اسرائیل برای منافع ایالات متحده در منطقه نقش اساسی دارد، زیرا ارزش های آمریکایی را در خاورمیانه ترویج می کند و اولین خط دفاعی در برابر تجاوز ایران را فراهم می کند. عادی سازی روابط اسرائیل با کشورهای عربی تحت پیمان ابراهیم باید در اسرع وقت ادامه یابد تا توانایی اسرائیل برای گسترش همکاری های امنیتی و اقتصادی با شرکای غیرسنتی گسترش یابد. مسئله فلسطین نباید مانع عادی سازی روابط اسرائیل با کشورهای عربی و مسلمان شود یا امنیت آن را به خطر بیندازد.

دسترسی متحدان و شرکای ما به منابع انرژی منطقه را گسترش دهیم.
ذخایر قابل توجه نفت و گاز خاورمیانه برای رفاه و امنیت دوستان و متحدان آمریکا در آسیا و اروپا حیاتی است. ممانعت از اختلال در کریدورهای حمل و نقل دریایی برای اطمینان از دسترسی آسان دوستان ما به منابع انرژی خاورمیانه برای توسعه اقتصاد خود و حفظ اهرم فشار در برابر کنترل چین بر زنجیره های تامین انرژی ضروری است.

تاکید بر منع گسترش سلاح های هسته ای ایران به عنوان یک اصل کلیدی.
یک ایران هسته ای فاجعه خواهد بود. این یک تهدید وجودی برای اسرائیل است. این امر همچنین رژیم منع گسترش سلاح های هسته ای مورد حمایت آمریکا را نابود می کند و احتمالا کشورهایی مانند عربستان سعودی، امارات متحده عربی، مصر و ترکیه را به دستیابی به سلاح های هسته ای سوق می دهد. به همین دلایل، روسای جمهور جمهوریخواه و دموکرات اعلام کرده اند که ایالات متحده به ایران اجازه دستیابی به بمب هسته ای را نخواهد داد. دولت ترامپ باید این سیاست را بیش از پیش پیگیری کند و متعهد شود که از تمام عناصر قدرت ملی برای حمایت از آن استفاده کند.

در ادامه این گزارش توصیه هایی به دولت ترامپ درباره سیاست خارجی آمریکا در حوزه کشورهای مختلف خاورمیانه می شود که در بخش ایران این گزارش آمده است:

توصیه های سیاستی ایران:

نویسندگان این گزارش در این بخش ادعاهای غیرمستند درباره فعالیت های منطقه ای ایران را تکرار کرده و می نویسند: ایران بزرگترین تهدید برای منافع آمریکا در خاورمیانه و عامل اکثر مشکلات امنیتی منطقه است. دولت بایدن سیاست مماشات را با این امید ساده لوحانه دنبال کرد تا ایران رفتار خود را تعدیل کند. ایران مماشات را به عنوان ضعف تعبیر می کند و با تجاوز پاسخ می دهد. این کشور از میلیاردها دلار کاهش تحریم های دولت بایدن برای گسترش نفوذ خود در منطقه استفاده کرد و همچنین برنامه هسته ای خود را توسعه داد. به شدت یک رویکرد کاملا متفاوت مورد نیاز است.

نویسندگان بدون در نظر گرفتن نشانه های متقن از شکست سیاست فشار حداکثری آمریکا در قبال ایران چه همزمان و پس از دوره نخست ریاست جمهوری ترامپ و چه بی نتیجه ماندن سیاستهای تحریمی دولت های پیشین آمریکا در قبال تهران ادعا می‌کنند که این سیاست باید با شدت بیشتر و با در نظر داشت حوزه های جدید ادامه پیدا کند. آنها در همین راستا توصیه هایی که کم و بیش تاکنون هم در قبال ایران امتحان شده و بی پاسخ مانده را تکرار کرده و می‌نویسند:

توصیه ۱: کارزارهای فشار حداکثری علیه ایران در دو مورد جواب داده است. اول، سرسختی پرزیدنت رونالد ریگان در برابر ایران، آزادی گروگان های آمریکایی را در سال ۱۹۸۱ در روز تحلیف او تضمین کرد. دوم، فشار آمریکا و بین المللی، ایران را وادار به پذیرش آتش بس برای پایان دادن به جنگ ایران و عراق در سال ۱۹۸۸ کرد. یک کارزار فشار حداکثری قوی و سازمان یافته، توسعه نفوذ منطقه ای ایران را متوقف یا کند خواهد کرد.

توصیه ۲: دولت بایدن در اجرای تحریم های نفتی موجود شکست خورد و به ایران اجازه داد تا ده ها میلیارد دلار را که عمدتا از فروش به شرکت های چینی به طور غیرقانونی به دست می آورد در مقابل، دولت ترامپ با اعمال تحریم ها، محروم کردن ایران از معافیت از تحریم ها و محروم کردن ایران از دسترسی به دارایی های مسدود شده باید مانع از درآمدهای ارزی ایران شود.

توصیه ۳: متحدان ما، به ویژه اروپایی ها، در بهترین حالت شرکای نیمه جان در اجرای تحریم ها بوده اند و این باید تغییر کند. اروپایی ها می توانند برای حمایت از موضع قوی ایالات متحده تحت فشار قرار گیرند. دولت جدید باید فرانسه، آلمان و بریتانیا را متقاعد کند که تحریم های مکانیسم ماشه را در سازمان ملل متحد اعمال کنند، که پیروی از آن را برای سایر متحدان مانند ژاپن، کره جنوبی، استرالیا و کانادا آسان تر می کند. علاوه بر این، ایالات متحده باید تلاش های خود را برای هدف قرار دادن امارات برای کمک به دور زدن تحریم های توسط ایران را افزایش دهد.

توصیه ۴: دولت باید فعالیت های ایران را مطابق با تعهدات ایران به عنوان یکی از امضاکنندگان پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای محدود کند و غنی سازی اورانیوم ایران را فراتر از مقادیر اندک مورد نیاز برای یک برنامه هسته ای غیرنظامی ممنوع کند. اگر دولت به دنبال مذاکره و توافق با ایران باشد، باید هر توافقی را برای تصویب به سنا ارائه دهد.